زده‌ام فالي و فريادرسي مي‌آيد

  بوي غربت ميدهم اما غريبه نيستم :: گرچه ميدانم كه عمري در غريبي زيستم :: مثل رودي بستر اين خاك را طي كرده ام :: تا بفهمم عاقبت در جستجوي چيستم :: در عبور از لحظه ها بر روي پاي اشتياق :: لب شكست از خشكي اما همچنان مي ايستم :: دستهايت برگهاي عمر سبزم را ربود :: گرچه اينجا هستم اما در حقيقت نيستم :: اي فريماه شب تار ، ياريم كن :: تا بدانم سايه گمگشته اي از كيستم  
 

 

 

 
دوشنبه ٢٢ فروردین ،۱۳۸٤

                                   سلام به همه دوستان...

    با اينکه بيشتر از يک هفته از تعطيلات گذشته ولی من همچنان تعطيلم..

    نمی‌دونم چرا ٬ ولی هيچی خوشحالم نمی‌کنه..

    با اينکه سال ٬ نو شده و فصل ٬ فصل بهاره و ....ولی اصلا نمی‌تونم بنویسم.

    بی خیال ، این نیز بگذرد .

    اون موقع‌ها پيش خودم فکر می‌کردم که چيزهايی که نمی‌تونم به کسی بگم  

    رو توی وبلاگم می‌نويسم اما حالا باز اينهمه حرف دارم و هيچی نمی‌تونم بگم.

 

           گوياترم ز بلبل اما ز رشک عام

           مهر است بر دهانم و افغانم آرزوست

 

           

           بعضی موقع‌ها اونقدر دلم می گيره ٬ ولی هر چی فکر می‌کنم نمی‌دونم

           دلتنگ چی يا کی‌ام؟

           انگار که گرفتار بدترين نوع دلتنگی‌ام...!

           راستی کی می‌دونه بدترين نوع دلتنگی چيه؟؟؟

 

              

  

    

           طلسم عشق

 

           در روشني آمدن روزگار وصل
           من حرمت گل را به جهان هديه كرده ام
           در لحظه هاي زندگيم زين طلسم عشق
           من خاطره  آن مه خود زنده كرده ام 
           شبها كه بي نصيب گل و غافلم ز خود
           در آرزوي  آمدنش گريه كرده ام
           مست از مي وجود گل و عاشق از اميد
           جان را فداي حس چنان غمزه كرده ام
           پايان شام هجر شود آيا نصيب من ؟
           خود را نثار لطف همان لحظه كرده ام...

 

 

 

 
  لینک

 

 

 
 
naser F




**************


آرشیو وبلاگ

**************


آمار وبلاگ
خروجی وبلاگ
  RSS 2.0